Af.

Af. Tsja. Wanneer is iets af? In dit geval was dat meer een besluit dan een duidelijk moment.Sommige dingen zijn op een gegeven ogenblik klaar. Een kruiswoordpuzzel is af als je alle woorden hebt ingevuld. De afwas is klaar als al het servies weer schoon is. Maar bij een beeld ligt dat iets ingewikkelder. En met een beeld van enig formaat zeker. Als je er met je neus boven op staat zijn er best plekjes te vinden die nog bijgeschuurd kunnen worden. En in theorie kun je dat volhouden tot er geen plekje meer over is waar nog enig oneffenheidje zit. Bij kleine, gedetaillerde beelden doe ik dat ook – en als er na het polijsten nog een krasje blijkt te zitten begin ik gewoon weer van voren af aan met grof, fijner, fijnst schuren. Maar bij een beeld van deze afmetingen rijst op een gegeven moment de vraag wat het nog toevoegt. En als je die vraag kunt beantwoorden met een eigenlijk niet meer zo heel erg veel… wordt het tijd er maar eens mee te stoppen. Dus op de vrijdag voor Pasen, Goede Vrijdag, besloot ik dat het mooi geweest was. Beetje raar gevoel, dat wel. Maar het weer leek mijn beslissing te bevestigen.

goed gekleed

goed geklede beeldhouwer

Drie weken lang heb ik buiten gewerkt. De eerste twee weken, toen er gelijmd moest worden en de temperatuur boven de 10 graden moest blijven was het stralend weer. De nachtelijke kou in de eerste week hielden we op afstand met hooi. De tweede week was het zelfs ‘s nachts warm genoeg. Er woei weliswaar bij vlagen een fikse frisse wind maar daar kan een goed geklede beeldhouwer wel tegen. (Goed gekleed bedoel ik hier natuurlijk in zuiver praktische zin. Het mag de oplettende lezer duidelijk zijn dat ik eventuele ijdelheden aangaande het uiterlijk voor ná werktijd bewaar…).Na het lijmen was de temperatuur niet meer zo belangrijk, en geloof het of niet, het werd meteen een stuk kouder. Het was wel van belang dat het droog zou blijven, omdat ik met electrisch gereedschap aan de gang moet, en omdat zelfs goedgeklede beeldhouwers niet erg van regen houden. Op een enkele verdwaalde druppel na bleef de Wilgenhoflaan droog, en als er al neerslag viel dan was dat ergens anders, of ‘s nachts.De laatste dag moest het wel droog maar niet zonnig zijn. Ik had besloten het beeld te impregneren om het een beetje te beschermen tegen weer en wind, maar dat spul mag niet in de volle zon opdrogen. En geloof het of niet, de hele dag was het bewolkt. Pas tegen de avond brak er voorzichtig een zonnetje door – toen we de rotzooi aan het opruimen waren en de impregneer al lang al droog was. Maar de grootste verbazing volgde de dagen daarna. Koud, guur, onweer, en behalve de eerste echte regen in weken zelfs hagel… Mochten er weergoden bestaan- ik heb het sterke vermoeden dat ze me goed gezind zijn.

 

8 reacties op “Af.

  1. Hoi Sjanneke,

    Ik ging weer kijken en toen ik aan kwam lopen, dacht ik direct, oh leuk, vogels en het zijn mussen! En het viel weer op dat de vormgeving van de mussen zo goed een eenheid vormt met de sokkels/muurtjes waar ze uit ze voorschijn komen.
    En dan de onderlinge relaties. Het is daardoor één geheel, terwijl alle mussen een andere kop, uitstraling hebben. Dat maakt het interessant, persoonlijkheden. Wat een beweging door de vormen en tussenvormen en de compositie. Maar tegelijkertijd ook rust aan je oog. Ik bedoel, het is groot gehouden. Monumentale oplossing van een mus. En met liefde gemaakt: zo’n gladgepolijste kop maakt het gevoeliger/dichterbij, dan dat alles in de beitelslag was blijven staan.
    En de setting ten opzichte van elkaar, maakt dat je steeds weer rond gaat.
    En de hoofdmus heeft een prominente kop, ook goed. En dat ie dan naar die anderen kijkt; vernuftig bedacht en uitgevoerd. En toen viel me op dat de losse gestapelde lagen heel mooi aansluiten bij de gestapelde bakstenen van de woonblokken er omheen. Weer een eenheid. En ook dat de muurtjes met hun schuin afgesneden bovenkant aansluiten bij de woonblokken met hun schuine daken. En dat de oplopende lijn naar de boom die hoger staat wijst.
    Een bijzondere beeldengroep, die ook nog in de omgeving past.
    Ik liep weg en er fietste een vrouw langs, en ze riep: MOOI HE! JA RIEP IK TERUG.

    Groeten,
    Jopie

  2. Gefeliciteerd. Ik heb erg genoten van je reisverslag. Fijn is het dat ik weer eens mussen zal zien, ook al vliegen ze niet. Joke Hoobroeckx

  3. Hoi Sjanneke
    Ben van de week met Toon wezen kijken…
    wat een prachtig kunstwerk.. daar kun je weer heel trots op zijn.
    dank voor je prachtige verhalen tijdens het hele proces. gefeliciteerd !!

  4. Wat is het beeld prachtig geworden!. Ik vond het ontzettend leuk om zo “achter de schermen” te kunnen kijken. Ik zal de verhalen missen.
    (leuk voor een boekje…)

  5. Het eind van ieder project is altijd een vreemd gevoel. De vreugde, dat het tot een (goed) einde gekomen is, de knagende vragen ‘wat had ik (nog) beter kunnen doen’, en het prettige gevoel van leegte dat het klaar is. Dat laatste slaat vaak om in ‘horror vacui’, maar daar zou ik maar niet al te bang voor zijn. Ik geloof dat je best nog wat werk hebt om het atelier een beetje af te stoffen. Vergeet ook niet je longen te ontstoffen, strandwandelingen zijn daar uitermate geschikt voor. Het was spannend te volgen hoe je idee langzaam maar zeker realiteit werd, hoe alles weer oploste in puzzlestukjes en grijs stof, en toen, op bijna wonderlijke manier ineens, heel snel, het beeld werd waar je al zolang over vertelde. Gefeliciteerd!

    • Het is onwijs mooi geworden! Ik keek net naar buiten,achter en vanuit het keukenraam zag ik twee musjes dat werden er zes! Alsof ze weten dat er een beeld staat met hun naam erop!! Je hebt een prachtstuk neergezet!! Mooi om elke dag naar te kijken! Groetjes Anja.

  6. Sjanneke, bedankt voor je leuke verslagen. Het was byzonder om een inkijkje te krijgen van het proces van het mussenbeeld.

  7. He Sjanneke.

    Wil je ff laten weten dat ik steeds weer genoot van je verhalen. En wat is je werk imposant! Ik kom zeker weten kijken bij de onthulling, zal ik t maar noemen.
    Dank

    Elli

Reacties zijn gesloten.