Eilandjes.

EI5

olifantsvogel ei, Belgisch hardsteen, 2006

Veel mensen – waaronder ik- zijn dol op eilanden. De zee aanalle kanten, dus je kunt de zon onder zien gaan én op zien komen uit de  zee. Dieren op eilanden, vooral als die eilanden ver van het vaste land weg zijn, hebben zich vaak heel anders ontwikkeld dan op dat vaste land. Dieren die op het continent klein zijn, zijn op eilanden vaak groter omdat ze geen vijanden hebben (veel eilanden zijn roofdier vrij-vaak totdat de mens zich er mee bemoeit..) De grootste vogel ooit, de olifantsvogel, leefde op het eiland Madagaskar.

Grote dieren zijn op eilanden vaak weer kleiner, omdat het vaak moeilijk is voldoende voedsel te vinden. Op de eilanden Flores, Cyprus en zelfs Sicilië leefden dwergolifanten, die inmiddels uitgestorven zijn. Op Borneo leeft nog steeds (ernstig bedreigd, dat wel) een dwergolifantensoort.

De ontaans-enverdwijningsgeschiedenis van eilanden is vaak ook interessant. Zandbanken, vulkanen, bewegingen van de aarde. Ik maak het ontstaan en verdwijnen van eilandjes op kleine schaal dagelijks mee. Mijn atelier lijkt een minikosmos met een enorme eiland-dynamiek.

De eilandjes ontstaan vaak op natuurlijke wijze tijdens het werkproces, Alle dingen die je nodig hebt voor een bepaald oeilanden 1nderdeel van het werk verzamel je om je heen en leg je op een open plek binnen handbereik. Dus in de buurt van de haakse slijper liggen de schijven die ik het meest gebruik, en vaak liggen mijn stofmasker en oordopppen daar ook in de buurt. Op een ander eilandje liggen afbeeldingen en uit papier geknipte mallen. Als je de schaar zoekt is de kans groot dat die daar bij ligt. Een eilandje voor handgereedschap, of met linealen, driehoeken, winkelhaak, schuifmaat, potloden. Omdat het beeld uit allemaal verschillende lagen bestaat die ik geregeld op- en afstapel ontstaan er zelfs af en toe mussen eilendjes, waar de mussen dan in omgekeerde volgorde opgestapeld liggen.

Soms creëer ik bewust eilandjes, bij wijze van ordening. Want als je die natuurlijke eilandjes ongebreideld hun gang laat gaan vind je op een gegeven moment helemaal niets meer terug. Zeker omdat er momenteel geregeld stofstormen door het atelier razen waardoor alles dezelfde kleur krijgt. Dan heeft het zoeken naar een stukje geel van je waterpas of het rood van je favoriete potlood niet zo veel zin. Dus maak ik af en toe geordende eilandjes met alle krijtjes, potloden en stiften bij elkaar, met alle beiteltjes op één eiland, alle schijven op weer een ander. Maar al snel neemt de organische werkelijkheid het weer van me over. En dat is maar goed ook. Plekken waar maar één soort van iets voor komt zijn zonder uitzondering  door de mens gemaakt dan wel verpest, saai, en uiteindelijk tot uitsterven gedoemd. De hele evolutie, dus het voortbestaan van het leven, vind plaats bij de gratie van verschillen. Leve de diversiteit.

(Gaat dan zelfs dit blog deze week uiteindelijk toch over de nieuwe president van de Verenigde Staten..?)

 

 

4 reacties op “Eilandjes.

  1. Eilandjes

    Bij eilandjes denk ik aan de eilandjes van Langerhans..
    De eilandjes van Langerhans[1] (genoemd naar hun 19e-eeuwse Duitse ontdekker Paul Langerhans) vormen het endocriene deel van de alvleesklier. Ze produceren hormonale stoffen, die rechtstreeks in de bloedsomloop terechtkomen, niet in de alvleesklier zelf. Ze beslaan maar 1 tot 2% van het gehele pancreasvolume.

    Er bestaan verschillende soorten cellen in de eilandjes van Langerhans. De zogeheten α-cellen (ca. 20%) produceren glucagon, de β-cellen (ca. 80%) insuline en de D-cellen somatostatine.

    Eilandjes van Langerhans dienen niet verward te worden met de cellen van Langerhans, die een rol spelen bij het immuunsysteem

  2. Mooi bericht weer Sjanneke, bij eilandjes denk ik aan rust, alleen, wind en watergeluiden, meeuwen, zon of lekkere storm tegen….
    Weet niet of je dat herkent bij jouw eilandjes!

    Liefs, Hettie.

  3. Hallo Sjanneke,
    Vanmorgen bij het ontbijt je verhaal gelezen, prachtig ik werd er direct door gegrepen!
    Na het douchen kwam het volgende bij me op!
    Voor ouderen(zoals ik) ontstaan er eilandjes in jehoofd (of misschien in je hart?)
    Op dat ene eilandje kan je weer een stuk van je leven zien.Het eilandje in je hoofd is van jou! Jij maakt het groten, mooier of kleiner!
    Ook de eilanden in je hoofd hebben een ontstaan en verdwijningsgeschiedenis en je reist van het ene eilandje naar het andere, soms verrassend en soms chaotisch!
    Het schoonmaken van je hoofd is noodzakelijk, om de eilandjes weer te herkennen en de diversiteit te zien!

    Dank!
    groeten Marleen

  4. Die zit binnen zijn eilandje op zijn eigen wijlandje. Dat is dan weer niet fijn. Bij jou is het gewoon een zeer goed en weldoordachte fijne chaos. Dat getuigt van intelligentie, creativiteit en menselijkheid.

Reacties zijn gesloten.