Bloed, zweet en tranen…(?)

Dat klinkt wellicht wat dramatisch maar geen zorgen – met dat bloed valt het wel mee hoor. Natuurlijk haal ik wel eens een knokkel open hier of daar maar meestal merk ik dat pas als ik op mijn werk knoei. Nu het serieus herfst aan het worden is is er overigens ook aanmerkelijk minder sprake van me in het zweet werken. Niet omdat ik minder hard werk maar omdat dat bij een graad of 13 toch  lekkerder gaat dan bij een graad of 30.Blijft er nog over: de tranen. 12 okt 2Voornamelijk van het stof, en van het feit dat de reeds langegeleden bestelde stofafzuiger maar op zich liet wachten. Maar vlak voor ik écht in tranen uit zou barsten uit pure frustratie dat ie er wéér niet was kwam dan toch afgelopen vrijdag een uiterst vriendelijke DHL chauffeur met een groot pakket. (Uiterst vriendelijk omdat ie me hielp het 40 kilo wegende ding mijn atelier in te tillen.) Beetje jammmer dat er geen stekker aan bleek te zitten omdat het de bedoeling blijkt te zijn de machine direct op een stopcontact -met-schakelaar aan te sluiten. Ook een beetje jammer dat in de afgelopen weken van wachten niemand dat even gemeld had, zodat we voorbereidingen hadden kunnen treffen. Even dreigde ik dan ook mijn natuurlijke kalmte, geduld, innerlijke rust, relativerings vermogen en wat andere mooie eigenschappen te verliezen. Nou ja, toegegeven, eigenlijk gebeurde dat ook. Als ik heel eerlijk ben heb ik wel wat lelijke dingen geroepen en iets onschuldigs heel hard tegen de muur gegooid. (Een rolletje plakband, dus de schade viel mee.)

Gelukkig stapte, zoals zo vaak op het juiste moment, Willem binnen, die toevallig nogal verstand van electriciteit heeft. Hij verzon een weliswaar voorlopige maar veilige oplossing. Helemaal een einde aan het stof is het natuurlijk niet, het is nog steeds geen ruimte waar je je broodje pindakaas ondersteboven op de grond moet laten vallen.. Maar de mist trekt na een tijdje zagen en slijpen aanmerkelijk sneller op dan tot nu toe, en dat is wel bijzonder aangenaam.serie mus 1 en 2

Dan nu nog even nieuws over waar het eigenlijk écht over gaat – het beeld zelf. Hierboven zie je de volgende mus in wording. Deze mus communiceert met de mus er naast, dus het was weer een aangename puzzelsessie om de voorgezaagde tegels op de juiste positie én musvormig te krijgen. Maar volgens mij komt het goed. Dus de enige tranen die er uiteindelijk dit weekend mus 1 en 2in het atelier vloeiden waren van een ontroerde bezoeker – maar die is volgens dochter lief dan ook “dicht bij het water gemaakt”. Wat een vrij vertaalde uitdrukking blijkt voor iemand waarbij de tranen snel komen.

 

 

 

7 reacties op “Bloed, zweet en tranen…(?)

  1. Dat een simpel rolletje plakband dat effect heeft! Meestal moet er iets groots en zwaars tegen een mooie schone muur gekwakt worden.
    gr. Dook

  2. Nog nooit zo een drive gezien . elke dag dik onder het stof , zwaar werk , en toch elke morgen uit bed springen met een lach , omdat je weer aan het werk mag !
    ( niet bedoeld als rijm )

  3. Je ziet nu al dat het wel iets wordt tussen die twee, ze kijken zó lief naar elkaar!! Groetjes, Anneke.

  4. We zien de mussen al debatteren !! Mooi en ook heel spannend , hoe zullen de mussen er uiteindelijk uitzien?

  5. In gedachten een zakdoekje om je traantjes te drogen!!! ;) x (en wat worden ze mooi!!)

Reacties zijn gesloten.