Zelf doen.

Ooit, heel lang geleden, was ik lekker aan het hakken toen ik uit mijn concentratie werd gehaald door een passant die zei: “Dat doe je verkeerd..” Verstoord keek ik op, waarop de rest van de  zin kwam: “…dat moet je een ander laten doen.”  Nou geldt dat vast voor veel dingen, maar voor beeldhouwen nou weer net niet.

Toch heb ik voor dit project iets uitbesteed – het beton storten. Wat natuurlijk onmiddellijk de vraag losmaakte waarom ik dat niet zelf deed…

betonstorten1

 

Natuurlijk had dat gekund. Busje regelen. Betonmolen huren. Betonmolen in de bus tilen, uit de bus halen, en later er weer in en dan er weer uit. Zakken beton sjouwen, in de bus, uit de bus, in de betonmolen. Ergens water vandaan halen. Beton mengen. Beton in een kruiwagen, uit de kruiwagen in de bekisting storten – en dat een keer of tig. Dan de bende weer schoonmaken, alles weer terugbrengen en opruimen…op één of andere manibetonstorten2er had ik er niet heel veel zin in. Dus kwamen er afgelopen woensdag drie mannen, een enorme betonmixer met een heel klein beetje beton, en een betonpomp met een lange slang waarmee ze de bekisting vol blubberden. Vervolgens werd de bovenlaag zo netjes mogelijk glad gemaakt, en ruimden ze hun eigen rotzooi netjes op… Soms best wel lekker om te zien hoe het werk vordert terwijl je er zelf alleen maar naar hoeft te kijken.

En daarna weer snel naar het atelier, om weer eens ouderwets blij te worden van “zelf doen”.

Nrobomussena weken van in laagjes denken, tegels heen en weer sjouwen en grofweg in model zagen op de grote zaagtafel kon ik eindelijk eens een beetje écht vorm geven aan stapel stenen. Alleen die steen, mijn gereedschap en ik. Zwaar werk, vies werk…misschien wel. Maar ook het mooiste werk van de wereld wat mij betreft. Lekker zelf doen dus- en een kus voor de mus!

kus voor de mus

 

 

 

 

 

 

 

8 reacties op “Zelf doen.

  1. Haast niet te geloven dat uit die stapel stenen zoiets moois kan ontstaan !
    Misschien is deze manier voor de mus ook makkelijker dan dat moeilijke uit het ei kruipen !
    Sjanneke , een prachtig stukje werk. gr. Dook.

  2. gedicht van Paul van Vliet, spontaan voorgedragen door mijn nieuwe Vlaamse collega Cheryl Francken, toen ik haar je blog liet zien.

    Musje

    Ik rook niet meer, ik drink niet meer
    ik trim en eet becel
    de rauwkost komt mijn oren uit
    met al dat onbespoten fruit
    maar helpt dat eigenlijk wel

    Maar de kleine bruine huismus
    die herinnert mij eraan
    dat er nog kans op overleven
    blijft bestaan
    want die zit altijd
    in de rotzooi, in de stand, en in de rook
    en als hij het overleven kan,
    dan kan ik het ook!

    Uitgebreide versie op:
    https://www.youtube.com/watch?v=w6-XPElMDow

  3. Hoe dit allemaal te bedenken. Inzicht,creativiteit,behendigheid, vaardigheid maar bovenal liefde. Liefde voor de vogel, de mus en het beeldhouwen.

  4. beste Sjanneke, vanuit de werkgroep Spinaietaart de vraag wanneer we kwaliteitscontrole kunnen komen doen!

  5. Goed besluit om, het beton uit handen te geven!! Wat ga je hard Sjanneke!! Prachtig om te zien!! x

Reacties zijn gesloten.