Zwart gat..(?)

Veel mensen waarschuwden me voor het zwarte gat waar ik in zou vallen na het afronden van het Mussies-project. Maar mocht ik gevallen zijn dan is het me even ontgaan. En als mijn leven op het moment een zwart gat is dan kan ik iedereen verzekeren dat er in zo’n zwart gat beduidend meer gebeurd dan je zou denken. Eerlijk gezegd vrees ik dat ik een soort natuurlijk afweer systeem heb dat zwarte gaten op afstand houdt. Genetisch bepaald – in mijn familie heerst de verveling ook niet echt…

In de praktijk kwam het er op neer dat voor mijn atelier goed en wel weer op orde was ik me al weer tot over de oren in het wek had gestort. Naast een paar opdrachten ben ik bezig met de voorbereiding op een tweeweeks verblijf in Den Helder in het kader van het project “Het zout en de zee”. En na de zomer ga ik twee weken naar Mellionec in het Franse Bretagne om daar deel te nemen aan een beeldhouwerssymposium. Daar moest ook al een schets van het te maken werk en de nodige documentatie voor ingeleverd worden.  Ik wil daar een “Stamgastenboek”maken.

Untitled-2Iedereen die nieuwsgierig is naar die projecten kan komende zondag 11 juni tussen 10 en 17 langskomen in het atelier in Wijk aan Zee. Dan vind nl. de tweejaarlijkse atelierroute plaats. Er zijn bijna 50 deelnemers. De flyer met deelnemers en adressen kun je gratis verkrijgen bij o.a. Kop van Waz, de bieb, Camille, het Kennemer Theater, Café d’Entrée, het stadhuis en Read Shop aan de Breestraat. Op  www.kunstencultuurbeverwijk.nl  vind je nog meer informatie.

 

Tot slot nog twee linkjes . De eerste is een link naar de fantastische time lapse film van Bennie en Steef. Ze hebben er prachtige muziek onder gezet die een dramatisch effect geeft. Klik en gaat dat zien :      De Mussen Youtube 1080P

Voor de mensen die de opening gemist hebben, of die er geen genoeg van kunnen krijgen, hier een linkje naar de uitzending die TV251 er van maakte.  https://youtu.be/a_jl4MP8_Ro

Vooral leuk omdat er zoveel bekenden op de achtergrond langslopen, dus wie weet zie je jezelf nog terug ;-)

 

 

Opening – programma!

Ja, het heet dus officieel “opening” en de details zijn inmiddels bekend. Zoals vermeld vind het plaats op 10 mei. Vanaf 16 uur is iedereen welkom in buurthuis Wijk aan Duin. Daar zijn vogelhuisjes te zien die die middag door kinderen uit de buurt beschilderd zijn. Er wordt er eentje uitgekozen die later in het parkje bij het beeld komt te hangen. Daar zal ook de time lapse film te zien zijn die Benny en Steef gemaakt  hebben. Daarna gaan we naar het beeld waar wethouder Cecilia van Weel een woordje zal doen (en dat doet ze meestal erg goed), en waar ik iets ga vertelllen over de “making of”…dat kunnen jullie dus eigenlijk overslaan, want dat weten jullie allemaal al….maar jullie moeten nog wel even bijven hangen, want daarna wordt het winnende vogelhuisje bekend gemaakt en dáárna is er nog een hapje én een drankje in het buurthuis. Voor genodigden, maar dat zijn jullie natuurlijk.

Wat betreft dit blog – ik denk dat ik nog één of twee verhaaltjes kwijt wil over de afronding, en daarna wordt het tijd het mussenproject als afgesloten te beschouwen. Maar wie weet, ga ik op een andere plek op het internet wel af en toe een stukje schrijven. Ik heb er wel lol in, en ik meen uit de reacties op te maken dat er mensen zijn die het met plezier lezen. Ik hou jullie op de hoogte. Enne..wie weet tot volgende week woensdag.

PR

Dan nu nog even de PR.

Het mussenfeestje vind zoals eerder aangegeven plaats op 10 mei. Na wat officiële dingen voor genodigden is er om 16 uur bij de mussen een feestelijk moment waarbij iedereen van harte welkom is. En natuurlijk hoop ik mijn trouwe bloglezers daar ook te treffen!

Vervolgens – het is voorbijgangers niet ontgaan dat ik aan het werk was. Eén van die voorbijgangers was Dennis Mantz van RTV-Noord  Holland. Hij heeft een leuk item gemaakt dat inmiddels al uitgezonden is maar dat natuurlijk nog wel terug te kijken is, en wel via deze link: https://www.youtube.com/watch?v=aH5el7F-COI

In het filmpje heeft hij gebruik gemaakt van beelden van Jan van der Land, die al enige tijd bezig is mijn beeldhouwactiviteiten op film vast te leggen. Als ik het goed begrepen heb komt er een filmpje dat Jan maakt voor Vrijstaat Roetz. (Roetz is inmiddels veel meer dan alleen een prachtig tijdschrift dat in steeds nieuwe vorm op onregelmatige momenten uitkomt. Kijk maar eens op de website van Roetz.  Verder is Jan in samenwerking met Olga  Veira González, bezig een film te maken over geluid. Omdat ik behalve beeld ook nogal wat geluid produceer had ze bedacht dat mijn werrk daar geschikt voor is. Samen met Jan is ze de afgelopen maanden veel in het atellier en op de Wilgenhoflaan geweest op te filmen en geluiden vast te leggen.

Vaak begreep ik niet zo goed waarom Jan wilde filmen wat hij filmde. Sommige dingen leken me volstrekt oninteressant.

Tot ik de eerste 42 seconden door Jan gemonteerde film zag. Ieder zijn vak, blijkt maar weer.Via onderstaande link kun je zien hoe hij van mijn geploeter een kunstwerk maakt.  https://www.facebook.com/roetzmagazine/videos/1484001818307804/

Voor de mensen die wat verder weg wonen en niet even langs kunnen fietsen zal ik snel een paar foto’s plaatsen. Maar het kaartje met de foto’s zit nog in mijn fototoestel, dat ligt nog in het atelier en omdat ik tegenwoordig op zaterdag niet meer altijd in het atelier ben moeten jullie daar nog even op wachten…

 

Af.

Af. Tsja. Wanneer is iets af? In dit geval was dat meer een besluit dan een duidelijk moment.Sommige dingen zijn op een gegeven ogenblik klaar. Een kruiswoordpuzzel is af als je alle woorden hebt ingevuld. De afwas is klaar als al het servies weer schoon is. Maar bij een beeld ligt dat iets ingewikkelder. En met een beeld van enig formaat zeker. Als je er met je neus boven op staat zijn er best plekjes te vinden die nog bijgeschuurd kunnen worden. En in theorie kun je dat volhouden tot er geen plekje meer over is waar nog enig oneffenheidje zit. Bij kleine, gedetaillerde beelden doe ik dat ook – en als er na het polijsten nog een krasje blijkt te zitten begin ik gewoon weer van voren af aan met grof, fijner, fijnst schuren. Maar bij een beeld van deze afmetingen rijst op een gegeven moment de vraag wat het nog toevoegt. En als je die vraag kunt beantwoorden met een eigenlijk niet meer zo heel erg veel… wordt het tijd er maar eens mee te stoppen. Dus op de vrijdag voor Pasen, Goede Vrijdag, besloot ik dat het mooi geweest was. Beetje raar gevoel, dat wel. Maar het weer leek mijn beslissing te bevestigen.

goed gekleed

goed geklede beeldhouwer

Drie weken lang heb ik buiten gewerkt. De eerste twee weken, toen er gelijmd moest worden en de temperatuur boven de 10 graden moest blijven was het stralend weer. De nachtelijke kou in de eerste week hielden we op afstand met hooi. De tweede week was het zelfs ‘s nachts warm genoeg. Er woei weliswaar bij vlagen een fikse frisse wind maar daar kan een goed geklede beeldhouwer wel tegen. (Goed gekleed bedoel ik hier natuurlijk in zuiver praktische zin. Het mag de oplettende lezer duidelijk zijn dat ik eventuele ijdelheden aangaande het uiterlijk voor ná werktijd bewaar…).Na het lijmen was de temperatuur niet meer zo belangrijk, en geloof het of niet, het werd meteen een stuk kouder. Het was wel van belang dat het droog zou blijven, omdat ik met electrisch gereedschap aan de gang moet, en omdat zelfs goedgeklede beeldhouwers niet erg van regen houden. Op een enkele verdwaalde druppel na bleef de Wilgenhoflaan droog, en als er al neerslag viel dan was dat ergens anders, of ‘s nachts.De laatste dag moest het wel droog maar niet zonnig zijn. Ik had besloten het beeld te impregneren om het een beetje te beschermen tegen weer en wind, maar dat spul mag niet in de volle zon opdrogen. En geloof het of niet, de hele dag was het bewolkt. Pas tegen de avond brak er voorzichtig een zonnetje door – toen we de rotzooi aan het opruimen waren en de impregneer al lang al droog was. Maar de grootste verbazing volgde de dagen daarna. Koud, guur, onweer, en behalve de eerste echte regen in weken zelfs hagel… Mochten er weergoden bestaan- ik heb het sterke vermoeden dat ze me goed gezind zijn.